Os Plásticos elastómeros, ou TPE, merecen un artigo por si sos, xa que son unha familia de polímeros algo descoñecida. Hai unha introdución moi boa na Wikipedia – thermoplastic elastomer, para os que nonos coñezades demasiado e queirades saber máis. Aproveito para recomendarvos Wikipedia como fonte rápida de información sobre materiais. Aínda que algunhas das entradas son verdadeiros compendios de saber, tede coidado porque outras son case páxinas corporativas.
Volvendo ao tema, os TPE teñen propiedades de goma e termoplástico a un tempo. Esta combinación de propiedades conséguese mediante mesturas físicas de elastómeros e termoplásticos ou mediante copolímeros. Os elastómeros clásicos son termosets e o tipo de ligazón que os reticula (crosslink) é unha ligazón covalente creado durante a vulcanización. Os TPE reticúlanse grazas a ligazóns máis febles ou ligazóns creadas só nunha das súas fases.
Na seguinte táboa podedes ver os tipos de TPEs que se comercializan, quen os produce e baixo que marca se venden. Ao final do post puxen as ligazóns. Dos produtores mencionados na táboa, Arkema y DuPont, xa anunciaron a saída ao mercado de versións renovables de súas elástomeros.
DuPont está dando un gran xiro á súa estratexia, facendo fincapé na sustentabilidade. O seu lema para a súa gama de materiais renovables:
“DuPont Renewably Sourced Materials—an idea whose time has come”
E chegoulle o momento porque DuPont formou unha alianza con Tate & Lyle, unha das maiores produtoras de azucre do mundo, para comercializar Bio Bio-PDO. Este diol provén do millo e DuPont xa utilízao noutros materiais, como Sorona. Bio Bio-PDO transfórmase en poliol, chamado Cerenol, substituíndo o poliol usado na produción de Hytrel, o TPE de DuPont. Desta forma o contido renovable de Hytrel pasa a ser de entre un 20% e un 60%.
Arkema conta con outro recurso renovable: o aceite de ricino. Grazas a el, Arkema produce Rilsan 11, unha poliamida totalmente renovable. Doutra banda, Arkema comercializa xa un TPE, Pebax, que é un copolímero de amida. Non supón un gran paso xuntar ámbolos dous produtos e sacar ao mercado un TPE parcialmente renovable, Pemax Rnew.
En xuño de 2008 asistín a unha teleconferencia organizada por Omnexus. Nela Merquinsa presentou o seu novo produto, Pearlthane Eco, un termopoliuretano de fontes renovables. Merquinsa é, como DuPont e Arkema, unha empresa química tradicional, pero centrada en termopoliuretanos especializados. Utilizando a norma ASTM-D6866, Merquinsa probou que a súa nova gama de TPUs conteñen do 30% ao 90% de contido renovable. Aínda non conseguín saber cal é a fonte renovable que utiliza Merquinsa, así que se alguén o sabe, gustaríame que mo contase.
Estes exemplosamosan como compañías químicas tradicionais substitúen derivados do petróleo por compostos naturais, xeralmente centrandose nunha única fonte, sexa o millo ou o aceite de ricino. Esta limitación vén dada polos recursos ou coñecementos adquiridos das empresas tradicionais nun tema tan novo como a biorefinaría. Aquelas compañías que adquiran agora coñecementos e recursos relacionados con novas fontes renovables de materiais estarán traballando na diversidade da súa carteira de produtos a longo prazo.
Evidentemente esta non é a única vantaxe destes novos materiais. Tamén se engade un produto de alto valor engadido noso portafolio. Algunhas das aplicacións dos TPE son de por si de alta gama, o que facilitará a inclusión dun novo produto. A semellanza en propiedades dos produtos renovables cos produtos fósiles tamén axudará á súa introdución xa que os procesos non necesitan ser modificados.
Eu concordo co eslógan de DuPont: a idea á que lle chegou o momento.
Enlaces de interese:
