Unha feira máis pequena

O primeiro que me sorprendeu ao chegar a Expoquimia foi o reducido do seu tamaño. Se en 2008 as 3 feiras ocupaban os 7 pavillóns do recinto de Gran Vía da *Fira de Barcelona, este ano só ocuparon 4 pavillóns. Isto preocupoume un pouco, pero despois de varias conversacións, cheguei á conclusión de que en realidade o número de expositores non se reduciu tanto, se non o espazo que cada expositor contratara para a súa caseta. Isto suxire un gasto máis contido, o cal vai acorde coas circunstancias.

Do 2008 ao 2011

Repasando o que escribín no 2008 sobre a organización do Salón e algúns puntos que eu cría que se podían mellorar, vexo que podería repetir case todas. Por citar algunhas das que xa comentei en 2008 e coas que sigo de acordo:

“aglutinaría os tres salóns, unha acreditación, unha páxina web, un nome”*

“acceso gratuito e fácil a internet”**

*A feira seguen sendo 3: Expoquimia, Eurosurfas e Equiplast. Acreditándose nunha podes entrar en todas. Segue habendo casetas que poderían estar en todas, como BASF. Tamén este ano había sub-seccións, como Lab&Bio, PharmaProcess, etc. Sigo pensando que un único nome e despois seccións temáticas sería máis adecuado. Debe haber algunha razón para que non sexa así, pero eu descoñézoa.

**O acceso a internet era efectivamente fácil este ano, pero media hora de wi-fi custaba case 6 euros, algo totalmente incomprensible para min.

Cousas que si cambiaron nesta edición? Se en 2008 tiven que explicar a moitos dos expositores que era un blog, este ano os “avantaxados” tiñan superado o blog e a conversación tiña lugar en Twitter. Tamén criticaba en 2008 o uso excesivo da etiquetaxe “medioambiental” como ferramenta de promoción e a falta dunha estratexia holística por parte das empresas. Aínda que aínda queda moito por facer, creo que si se avanzou neste aspecto.

Unha feira que tamén é congreso

Ademais do habitual espazo expositivo, Expoquimia/Eurosurfas/Equiplast tamén contan con múltiples xornadas onde todos os sectores relacionados coa química explican as súas novidades, debaten sobre o futuro e que permiten un achegamento entre o mundo académico, industrial e asociativo. A pesar das vantaxes que isto ten, con tanta xornada “separada” resulta moi difícil cadrar unha axenda. O outro gran problema que eu atopei é que me interesaban charlas de varias xornadas, pero cada xornada tiña unha inscrición e como resultaban bastante caras (500-600 euros) acabei por non asistir a ningunha. Conclusión: eu creo que mellor se houbese unha inscrición que che permitise ir a todas ou polo menos combinalas segundo o teu gusto.

Agradecementos

A miña experiencia persoal en Expoquimia é comparable á da maioría dos asistentes: vou para manterme ao día das novidades da industria, facer novos contactos profesionais e a manter os xa existentes. E esta edición, como a anterior, serviu para o tres cosas. Gustaríame facer unha mención especial ao catro acodes coas que visitei Expoquimia e grazas ás cales a experiencia resultou moito máis enriquecedora.

Markus – o meu compañeiro en agalip, que se dedicou a cubrir gráficamente a feira.

Luis Blanco Urgoiti – avogado de AVEK- KIMIKA, que ten unha experiencia de primeira man sobre os problemas na industria, e que ademais me presentou a moita xente interesante.

@luciacd OK. La tarde la he reservado para visitar la Feria... si quieres paseamos juntos #Expoquimia

15 November 2011 13:00 via Twitter for AndroidReplyRetweetFavorite

@blancourgoiti

Luis Blanco-Urgoiti

Deyana Tchichekova – A mirada dunha química que segue no mundo académico, e a posibilidade de practicar o meu francés.

Paulo Castro – xestor de Ecolex, con quen xa visitei Expoquimia na edición anterior, e que é unha proba do útil que resulta o salón para a industria. Camiñar con el por Expoquimia é darse conta de que a feira é un catálogo de novos provedores e unha forma de solucionar cousas cos xa existentes.

Moitas grazas aos catro, e tamén aos expositores que pacientemente me explicaron cousas e charlaron comigo.

Solvay compra Rhodia

Specialty polymers of Solvay. Source: Solvay

Os produtos principais do grupo belga Solvay son o carbonato sódico, o peróxido de hidróxeno e os polímeros especializados. Emprega a 16.800 persoas en 40 países e en 2010 tivo unhas vendas de €7.100 millóns. En febreiro de 2010 finalizouse a venda del negocio farmacéutico a Abbott por €4.500 millóns, o que centrou o seu negocio na parte química e probablemente facilitase a compra de Rhodia. Pola súa banda Rhodia emprega a 14.000 persoas globalmente e en 2010 as súas vendas foron de €5.230 millóns en 2010. A súa estrutura resulta algo complicada xa que inclúe 5 clústers e 11 unidades de negocio. Os principais produtos de ambas están resumidos na seguinte táboa:

No amigable acordo de compra, ambas as empresas consideran que o grupo resultante terá unhas vendas de €12.000 millóns, das cales o 40% será en países emerxentes. A este respecto Solvay está fortemente implantada en China, mentres que Rhodia é máis activa en Rusia ou Tailandia. Isto favorecerá o crecemento da empresa resultante nestas zonas.

Un ano cheo de adquisicións

Pero a compra de Rhodia por Solvay non é a única que se viu no último ano. Bloomberg calculou que o importe dos tratos levados a cabo no 2011 ascende xa a $25.000 millóns, a maior cifra na última década. O importe medio dos devanditos tratos foi de $702 millóns. Moitos analistas consideran que non será a única e que máis empresas químicas dispoñen do efectivo necesario para adquirir outras empresas. Algunhas das adquisicións que xa se levaron a cabo ou foron anunciadas están resumidas na seguinte táboa:

As adquisicións adoitan ter como obxectivo algunha das seguintes razóns:

• Ampliar o catálogo de produtos existente, se é posible incorporando produtos de alto valor engadido. Os produtos derivados de fontes renovables son un dos obxectivos máis desexados, xunto coas empresas que producen ingredientes ou compoñentes para outros produtos.
• Expandir a cobertura xeográfica rápida e eficazmente.
• Entrar en novos mercados, creando sinerxias cos produtos xa existentes.

Máis información

Dúbidas sobre a compra de Danisco por DuPont (EN)

Clariant comprará o 95% de Süd Chemie (EN)

DSM compra Martek Biosciences (EN)

BASF completa a adquisición de Cognis (EN)

Bioemprende creouse no 2009 ao amparo do Programa de Cooperación Transfronteiriza España-Portugal 2007-2013 cofinanciado por fondos Feder da UE. O principal obxectivo de Bioemprende é promover vínculos de cooperación entre os axentes implicados no sector biotecnolóxico da Eurorrexión Galicia-Norte de Portugal para mellorar a capacidade emprendedora, identificar oportunidades de negocio e xerar sinerxías que favorezan a consolidación dun tecido empresarial biotecnolóxico. Bioemprende está composto por un consorcio de entidades socias, que son:

• C.E.E.I. Galicia, S.A.(BIC Galicia),
• BIC Minho,
• Fundación Universidade Vigo,
• Instituto Empresarial do Minho,
• Instituto Politécnico de Viana do Castelo, IPVC.

Ademais destas entidades socias de Bioemprende, colaboran activamente co proxecto as tres Universidades Galegas, Asociacións empresariais do sector biotecnolóxico en Galicia e Norte de Portugal, entre outras moitas entidades.

Na rexión Galicia/Norte de Portugal púidose constatar que as empresas biotecnolóxicas ou interesadas en biotecnoloxía desenvolven, prestan servizos e comercializan produtos fundamentalmente en dous sectores: Saúde e Agroalimentación. O terceiro sector en importancia é o Ambiental, e finalmente, cunha importancia menor, existen empresas con actividades no sector da Enerxía e no subsector da Acuicultura.

As empresas da Eurorrexión presentan unha traxectoria empresarial de curta duración, xa que a gran maioría ten menos de 7 anos de actividade. Estes datos indican que o sector da Biotecnoloxía se atopa aínda nun estadio de creación e crecemento, cun tecido empresarial pouco maduro. A súa distribución xeográfica está relativamente concentrada en dous polos xeográficos: Grande Porto, en Portugal e A Coruña, en Galicia, onde ambas as rexións aglomeran o 60% do total das empresas do sector.

Dentro destes sectores relacionados coa biotecnoloxía, o da saúde considérase prioritario para o desenvolvemento da Biotecnoloxía na Eurorrexión, debido á importancia que as aplicacións biotecnolóxicas están a asumir na industria farmacéutica e ao seu papel fundamental nos próximos anos, pero tamén ao potencial instalado tanto a nivel industrial como de investigación pública en Galicia e o Norte de Portugal.

Principais Actividades

As principais actividades de Bioemprende clasifícanse en catro grandes liñas de actuación, que se expoñen a continuación, xunto coas actividades a través das cales levan a cabo:

Identificar oportunidades de negocio

• Un diagnóstico sobre o sector biotecnolóxico da Eurorrexión Galicia-Norte de Portugal
• Un Mapa de recursos para saber quen é quen na Eurobiorexión
• Un GIS: Sistema de información xeográfica para explorar as potencialidades do territorio.

Capacitar a bioemprendedores/as e bioempresarios/as

• Un programa de formación e asesoramento para a creación de empresas biotecnolóxicas: “Biotraining: a túa empresa biotecnolóxica máis preto”.
• Obradoiros e faladoiros prácticos sobre áreas estratéxicas de xestión de bioempresas
• Un programa de formación en materia de vixilancia competitiva
• Creación dun viveiro virtual para spin-offs académicas

Mellorar a competitividade das bioempresas

• A creación dunha UPD, unidade de promoción e desenvolvemento de negocios bio.
• Un servizo conxunto de vixilancia competitiva
• Un programa de apoio á expansión internacional (curso de internacionalización de pemes biotecnolóxicas e deseño de plans de internacionalización)
• Un Programa de minimización do impacto ambiental

Potenciar a imaxe da Eurobiorrexión

• Un Observatorio Transfronteirizo de Innovación en Biotecnoloxía.
• Apoio á creación dunha Agrupación Empresarial Transfronteiriza do sector.
• Creación dun protocolo para a creación e consolidación de empresas bio

Como servizo estrela Bioemprende ofrece ao sector un Observatorio Transfronteirizo de Innovación en Biotecnoloxía para impulsar unha adecuada xestión do coñecemento, mellorar a produtividade e, sobre todo, dar un impulso á innovación no sector biotecnolóxico que asegure a sustentabilidade da cooperación transfronteiriza neste ámbito.

http://observatorio.bioemprende.eu/

A través deste Observatorio as empresas poden solicitar un Servizo de Vixilancia Tecnolóxica á carta que está a ter moita demanda.

Como servizo máis exitoso mencionaremos, entre outros, o programa Biotraining, programa de formación, orientación e asesoramento orientado a emprendedores cunha idea de negocio biotecnolóxica ou a empresas que queren desenvolver unha nova liña de negocio na que interveña a biotecnoloxía. Actualmente están a participar 29 proxectos biotecnolóxicos. Este programa ofrece aos bioemprendedores/as unha plataforma de formación on-line con sesións presenciais e acceso a titores tecnolóxicos e estratéxicos especializados en xestión de empresas biotecnolóxicas que traballarán con cada proxecto empresarial para xerar plans de negocio viables.

Aínda que predomina un perfil vinculado a algunha das Universidades Galegas, tamén participan en Biotraining empresarios/as que queren lanzar novas liñas de negocio no ámbito da biotecnoloxía.

A que tipo de empresas pode axudar Bioemprende?

Bioemprende ofrece servizos a empresas cuxo común denominador é o actuar dalgún modo no ámbito da biotecnoloxía, xa sexa unha empresa cuxa actividade é a I+D+i neste ámbito, ou que utilice no seu proceso produtivo algunha aplicación biotecnolóxica, ou mesmo empresas de servizos. Por tanto, non importa o tamaño ou o sector (agroalimentación, saúde, pesca, medio ambiente,etc), aínda que é necesario que estean situadas no territorio de Galicia – Norte de Portugal. Bioemprende tamén axuda a empresas que están a se formar e que en ocasións son aínda ideas ás que hai que dar forma e orientación estratéxica para que se convertan en empresas viables.

Desde o nacemento de Bioemprende, máis de 500 emprendedores e empresarios beneficiáronse dos recursos e actividades que veñen desenvolvendo, desde participación en foros, mesas sectoriais ou seminarios especializados no sector, acceso aos informes do Observatorio do sector na EuroRexión, información sobre oportunidades de negocio e posibilidades de cooperación entre empresas e institucións, etc.

En particular, apoiáronse directamente 29 proxectos aos que se proporcionou un servizo de asesoramento e consultoría estratéxica e tecnolóxica a través do programa BioTraining de capacitación de bioemprendedores/as. Por outra banda, desenvolvéronse informes de vixilancia tecnolóxica e intelixencia competitiva á carta para sete empresas que os solicitaron.

Máis información

Bioemprende

Bioemprende en Twitter

Bioemprende en Facebook

Bioemprende en Linkedin

Bioemprende en Youtube

ANAIP e COFACO son dúas das asociacións empresariais máis antigas de España, con 53 e 61 anos respectivamente. Decidiron unir esforzos para intentar contrarrestar os efectos que a crise económica nun sector produtivo moi importante en España. A industria de transformación do plástico e do caucho viu como a súa produción caeu nos 9 primeiros meses de 2009 un 17%, que se une á caída do 12% xa contabilizada en 2008, segundo os Índices de Produción Industrial do INE (Instituto Nacional de Estatística). FEITCAP, a nova federación representa a máis de 4.450 empresas que dan traballo de forma directa a 118.200 persoas, cunha facturación en 2008 superior aos 19.000 millóns de euros, o que equivale ao 1,8% do PIB.

José Antonio de la Cruz, actual Presidente de ANAIP, convértese no primeiro Presidente desta Federación, e José Luis Solórzano, actual Presidente de COFACO, pasa a ser Vicepresidente. José Antonio de la Cruz explica as razóns para a creación de FEITCAP

Nestes momentos económicos tan difíciles cómpre buscar a maior masa crítica posible de representación institucional, para que as nosas autoridades nos dean os apoios que necesita esta industria, unha das máis significativas do noso país, que representa o 10% da industria, se exceptuamos á industria agroalimentaria - José Antonio de la Cruz, Presidente FEITCAP

Relacionados:

ANAIP e as bolsas de plástico

EuPC (European Plastics Converters)

ETRMA (European Tyre and Rubber Manufacturers Association)

Estimada Sra.:

Os blogues son un novo sistema de comunicación, e teñen interese.

Sobre a respuesta de ANAIP aos ataques ás bolsas de plástico, pode atopalo na nosa páxina web. Na home page, facer clique na nova sobre as bolsas.

Na nosa opinión non ten sentido prohibir as bolsas como piden algúns grupos ecoloxistas, xa que ao final habería que substituílas por outras, menos prácticas e, dependendo do material, máis agresivas co Cambio Climatico. Segundo unha Análise do Ciclo de Vida (ACV) de 5 tipos de bolsas, bolsa de papel, bolsa biodegradable, bolsa de rafia, bolsa de Polietileno, e bolsa de Polietileno reutilizable, esta última é a que menos afecta ao Cambio Climático.

Este estudo foi encargado por CICLOPLAST á Universidade Pompeu i Fabra de Barcelona, e foi dirixido polo profesor Fullana.

Grazas polo seu interese.

Un cordial saúdo.
Enrique Gallego
Director Xeral
ANAIP

Notas (das respectivas páxinas web):

ANAIP representa á transformación de plásticos en España, unha industria que está integrada por 4.200 empresas que dan traballo a máis de 100.000 persoas e cuxo volume de vendas en 2007 superou os 25.000 millóns de €, acadado o 8% das vendas de produtos industriais (excluíndo alimentación e bebidas) en España.

Cicloplast integra a todas as empresas do sector plásticos, tanto a fabricantes de materias primas como a transformadores, asumindo, no seu nome, o cumprimento das súas obrigas respecto da normativa ambiental que lles afecta en materia de xestión de residuos.

No último día de Expoquimia/Equiplast/Eurosurfas gustaríame plasmar algunhas das miñas reflexións do que me gustaría ver na seguinte feira dentro de 3 anos. Para empezar, paseino tan ben que me gustaría volver o ano que vén. 3 anos parece tanto! E en Santiago, para non desprazarme, pero claro, iso xa son exquisiteces miñas. Bromas á parte, a organización do evento foi en xeral boa, pero eu permítome facer unhas suxestións para a seguinte edición. Para empezar, aglutinaría os tres salóns, unha acreditación, unha páxina web, un nome. Supoño que non lle pasou a todo o mundo, pero eu preacredíteme tres veces desde casa, porque non estaba segura de poder acceder desde Equiplast a Expoquimia, por exemplo. Segundo, ter a punto o sistema para dar os pases aos visitantes, que despois pasa o que pasa. Unha cola longa pódelle estragar o humor a moita xente. Eu, como son pouco madrugadora, salveime o luns.

Persoalmente tiven outro gran problema, que creo que nesta edición non foi importante para moitos, pero que dentro de 3 anos será crítico. O acceso a internet. Para os que non fóstedes, direivos que os expositores tiñan acceso a internet, podíanche ensinar as súas páxinas web con información, etc. Perfecto, paréceme que non podería ser doutra forma. Quero pensar que o acceso era gratuíto para eles, pero a verdade é que non preguntei. Pero nestes tempos que corren, o acceso a internet nun salón que quere fomentar o networking debe ser gratuíto para todos os que estean no recinto. Ademais de gratuíto, é indispensable que o acceso a internet sexa doado e móbil (isto é, que te poidas conectar en calquera sitio con calquera cousa). Eu creo que poder conectarse gratuitamente a internet con, por exemplo, un PDA mentres paseas polo salón para consultar páxinas dos expositores e gravas en favoritos ao instante sería o ideal na próxima edición. Eu aforraríame moito traballo. Gustaríame deixar claro que creo que a organización do salón estivo moi ben, isto son só detalles.

A organización quérolle agradecer que me facilitasen un pase de prensa, aínda que o meu sexa un blogue e lle resultee alleo a moita xente. De feito, unha das cousas máis curiosas de ir a Expoquimia e achegarme a falar con expositores, foi a gran diferenza ante a miña presentación – son lucía e teño un blogue onde publico información sobre materiais, basicamente. Non quixen disfrazarme de publicación profesional (que hai unha morea e eu vinme cargada delas, xa contareivos), nin de consultora estratéxica, porque a Expoquimia fun como blogueira. Os poucos que sabían de que vai isto dos blogues, reaccionaban bastante ben, dábanme información e parábanse a falar comigo. Porén, unha parte importante quedábanse totalmente a cadros. Non é que o meu blogue sexa lido por miles de persoas ao día, pero os blogues especializados como o meu ofrecen moitas posibilidades. Por exemplo unha gran compañía como BASF pode permitirse pór anuncios en televisión ou chegar ao gran público mediante grandes investimentos en publicidade. Pero as empresas pequenas e medianas, de cobertura nacional, emprendedoras, ou basicamente con maiores limitacións orzamentarias non deberían perder a oportunidade de dar a coñecer os seus produtos ou novidades a través de novas tecnoloxías, sexa o meu blogue ou calquera das novas opcións que existen hoxe en día. Así que a miña recomendación é que aqueles que me atendéstedes cunha chiscadela nos ollos lles espliquedes aos rosmóns de que vai isto e o potencial. E evidentemente, se na próxima edición hai acceso gratuíto e doado a internet, quizais eu poida cubrilo en directo, por así dicilo.

Teño que dicir que se á organización lle ofrezo estas suxestións, á industria téñolle que facer un par de críticas máis serias. Eu, para os que me leades de forma neutra, son unha muller. Isto é de pouca importancia desde o meu punto de vista. Pero hai veces que non é tan irrelevante, sobre todo cando te notas en flagrante minoría. As diferenzas entre os tres salóns no referente á participación de mulleres parecéronme algo sorprendentes. Dentro de Expoquimia estaba o espazo Lab&Bio, dedicado á biotecnoloxía e á instrumentación analítica. Neste espazo, entre unha incrible cantidade de métodos analíticos, probetas e reactivos, encontrábase un número parecido de mulleres e homes, tanto entre os expositores como os visitantes. Porén en Equiplast, altamente centrada en maquinaria máis ou menos pesada e polo tanto dirixida á industria de fabricación de bens, o número de mulleres era terriblemente limitado. Deíxovos a vós a tarefa de reflexionar cales son as razóns para iso, eu considérome parte implicada e parcial. Iso si, o que teño claro é que me encantaría que isto fose totalmente irrelevante dentro de 3 anos.

O outro tema que vexo con certas doses de criticismo é o uso da etiquetaxe “verde” (nas súas múltiples vertentes). Eu fun en coche desde Santiago ata Barcelona. De cando en vez, cruzar un país en coche ten as súas vantaxes, os cambios na paisaxe poden ser moi reveladores. Galicia esta chea de parques eólicos, isto non era unha novidade para min. Pero entrando en zonas máis soleadas, sorprendeume gratamente ver un gran número de granxas solares. Esta impresión optimista durante a viaxe non é a mesma que me levo de Expoquimia. Pareceume que moitas empresas teñen algún produto “ecolóxico” en que adoitan centrar unha gran parte dos seus esforzos publicitarios. Pero moi poucas empresas expuxeron en Expoquimia un cambio radical nas súas operacións por motivos medioambientais. A cuestión sempre é a mesma: quen ten que cambiar antes, a industria ou a sociedade? Debe a industria adiantarse ás necesidades da sociedade ou debe ser a sociedade quen force o cambio no modelo de negocios e as prioridades da industria? Quizais na seguinte Expoquimia a urxencia en cuestións medioambientais sexa maior por ámbalas dúas partes.

Estas son as miñas opinións persoais sobre un interesante evento, que me pareceu un bo reflexo do tecido empresarial químico en España. Non pretendo dicir todo o que podería mellorar nin moito menos, pero desde logo eu creo que se dentro de tres anos as cuestións aquí expostas estivesen totalmente superadas, significaría que vivimos unha modernización da nosa industria, en varios aspectos que eu considero clave. Quizais algún de vós ten outras suxestións que engadir, a min encantaríame lelas.

Por pórvos en situación, os tres salóns son máis de 130.000 metros e 1.100 expositores, así que os que esteades pensando en ir mañá, último día, aconséllovos zapato cómodo. Hai dous pavillóns dedicados a Equiplast. En xeral dedicados a maquinaria de todo tipo. Como a miña formación é no terreo dos polímeros, eu paseimo xenial paseando por Equiplast, pero tamén volo recomendo aos novatos no tema, porque poderán ver máquinas producindo botellas de plástico, bolsas, tapóns, testos e todo tipo de obxectos en plástico. Sorprendeume ver varios exemplos de maquinaria de procesamento de tamaño reducido. A precisión que se pode acadar ao producir pequenísimos obxectos de plástico sorpréndeme, algúns expositores colocaban as pezas baixo unha lupa, para que os visitantes puidesen apreciar o detalle. Tamén tiven a impresión de que a maquinaria máis pequena debe ser forzosamente menos cara e quizais máis accesible nestes tempos que corren. Pero admito ideas ao respecto.

Moita maquinaria tamén relacionada coa reciclaxe dos plásticos. A variedade de provedores que serven este mercado dá unha idea do crecente interese nos reciclados. Algúns provedores de plástico fixéronme saber de que aínda que foi un bo ano ata agora, a baixada do petróleo fai que se lles volva a pór difícil. Dous exemplos interesantes sobre plástico reciclado parecéronme Pallmann e Química Massó.

Pallmann é unha compañía alemana cuxo tagline é “size reduction technology”, que xa é curioso de por si. Pero a min chamoume a atención un dos residuos triturados que mostraban, de feito un ao que lle dedicaron un prominente lugar: refugallo de PLA. Parece un detalle sen máis, pero eu creo que é representativo da crecente presenza do PLA no mercado, quizais máis en Alemaña que en España. Tamén ilustra a preocupación que suscita este aumento de uso do PLA, e é que aínda non temos moi claro como reciclalo nin como afectará á cadea de reciclaxe.

Química Massó, distribuidora entre moitas outras cousas de plástico, engadiu plásticos reciclados á súa oferta. Que compañías que venden plásticos provenientes do petróleo empecen a comercializar tamén reciclados paréceme un paso adiante na normalización deste tipo de produtos, xa que facilita a substitución directa sen cambiar de provedor.

Moitos produtores de plástico, como BASF ou DuPont encontrábanse en Expoquimia, en vez de Equiplast, o cal me resultou un pouco confuso. Teño que confesar que houbo momentos en que non tiña nin idea de se estaba en Eurosurfas ou Expoquimia, ou que non chegaba a entender porque algúns expositores, claramente de temática polimérica, non estaban en Equiplast. Cuestións organizativas a parte, os plásticos sempre teñen un gran peso cando se fala de industria química, así que nos seguintes posts volverei trataros. En especial espero poder dedicarlle tempo á documentación que recollín nas xornadas sobre plásticos biodegradables e escribir un post enterito dedicado a iso. Xa vos advirto de que haberá algo de polémica. Porque se non discutimos un pouco, tampouco avanzamos demasiado. Outra cousa que me fascinou, supoño que en boa parte pola miña falta de coñecemento, foron os tecidos non tecidos (non-wovens en inglés) e os filtros. E a combinación de ámbalas dúas cousas, filtros feitos de non tecidos.

Epara os incrédulos que cren que o plástico non se pode reciclar por motivos tecnolóxicos, deíxovos 2 fotos de maquinaria específica para reciclaxe de plástico. Evidentemente, en Equiplast había bastantes máis provedores de maquinarias para reciclaxe de plástico, este é só un exemplo. Pena que non encontrara ningún equipo dos máis novos, que son capaces de separar plástico de diferente cor ou composición. Outra vez será.

extrusora de Erema

Weima: tritura e granula

Esta semana irei engadindo perfís dalgúns dos expositores cos que falei e probablemente tocarei algúns dos temas que me interesaron a min, como os plásticos biodegradables/compostables e/ou de contido natural (incluso hidrosolubles, pero xa vos contarei). Tamén me encantou a variedade de tecidos non tecidos (xa, soa raro, pero de verdade que é así, en inglés chámaselle non-wovens). E un montón de maquinaria, plástico reciclado e demais curiosidades. Agora necesito repoñerme de dous días agotadores, pero interesantes.

Expoquimia

• exposición Solucións químicas para o cambio climático, procedente da sede do Parlamento Europeo en Estrasburgo
• plataforma Lab& Bio: 7.500 metros cadrados adicada á biotecnoloxía e á instrumentación analítica. Tamén Biochem Seminar Theatre, para establecer contactos dentro do sector da biotecnoloxía
• xornadas específicas de Química sustentable e Materiais compostos

Equiplast

• Xornada internacional de plásticos biodegradables (eu houbera de chamarlles de bioplásticos, pero inclúen biodegradables de contido non renovable…)

En canto aos expositores, para consultalos podedes seguir estas ligazóns:

Expositores Eurosurfas

Expositores Equiplast

Expositores Expoquimia

Espero vervos alí e aos que non poidades ir, informádevos un pouco de como foi o evento.

• química: Merquinsa, Ashland Performance Materials y BASF
• equipo de procesamento: Graco e KrausMaffei
• produtos acabados: Acma Industries, BASF e co-finalistas Fenner Precision e HP Labs

Quizabes lembredes que na miña entrada do 21 de xullo, TPE Renovabales, xa falei de Merquinsa e o produto pola que foi nomeada, Pearlthane® ECO, termopoliuretanos con ata un 90% de contido renovable. BASF tamén esta nomeada pola súa introdución de contido renovable, pero en escuma de poliuretano, a través da súa liña de polioles naturais BALANCE. A terceira nomeada, Ashland Performance Materials, presenta un novo adhesivo de base de poliuretano alifático.

Toda a sorte a Merquinsa, cos premios e o novo produto.

Sources: Merquinsa, Center for the Polyurethane Industry noticia